Afgelopen winter boekten we bij de Anwb de kampeerreis Noorse fjorden met een start in mei. In april wordt de reis geannuleerd i.v.m. Corona. We boeken om naar Schotland, vertrek juli. Helaas, eind juni wordt ook die geannuleerd. Spaanse Pyreneeën, september? Ook niet. Eind juli kiezen we voor de fietskampeerreis Oostenrijk. Het blijkt de enige reis te zijn, die doorgaat dit jaar. Met een kleine groep, extra maatregelen ter bescherming en als testreis voor de Anwb voor toekomstige reizen in Coronatijd. Want hoe lang moet er rekening gehouden worden met Corona.

Voorbij Frankfurt, eindelijk we mogen

30 augustus 2020

De kop is er af. Nadat we gisteren besloten tot een langzaam aan actie, zijn we een dag later dan gepland vertrokken. Op naar de Fietskampeerreis Oostenrijk van de ANWB van 3 t/m 22 september, start in Au an der Donau. Dat is 960 km van huis. We doen het in drie stappen. Vandaag de grootste, 428 km naar Mainhausen. Uiteraard moet Peter weer inkomen, het log werd pas bij Arnhem aangezet (door Karin!).

Het rijdt probleemloos en filevrij op zondag, nou ja, op 15 minuten stau na door een totaal uitgebrande auto. 9 uur weg, 15.30 uur geïnstalleerd. Dat kunnen we dus nog steeds.

We hebben het de hele route droog gehouden, op de camping lang genoeg om buiten nog een drankje te doen. Maar dan regen. Lui in de caravan de avond doorbrengen. Heerlijk.

Van Seestraße 11 naar Seestraße 9

31 Augusts 2020

De adressen van de twee campings van vandaag verschillen niet veel, buiten dan de plaatsnaam. We vinden het een grappig gegeven om naar de buren 248 km verderop te gaan. Een afstand van niks. Laat weg en vroeg aan, inclusief een lange lunchpauze. In Duitsland is een Mittagsruhe op de campings gebruikelijk van 13 tot 15 uur. Iets om rekening mee te houden.

Het weer is een beetje hetzelfde als gisteren, overdag wolkenvelden en droog. Na aankomst op de camping gaat het na een uurtje spetteren en dat zet de rest van de avond door. Het rijden gaat perfect, volledig filevrij.

Vandaag de camping in Au an der Donau gereserveerd. Daar komen we morgen (dinsdag) al aan, terwijl er vanaf donderdag op ons gerekend wordt. Op de extra dagen willen we een deel van de Donauradweg fietsen.

Nog 300 km naar de start, maar wij zijn alvast begonnen.

Au en de Donau

1 september 2020

De laatste etappe naar de startcamping, 304 km.
Het heeft de hele nacht geregend vermoeden we, als we willen vertrekken is het droog en dat blijft het. De zon komt er zelfs bij. Op het moment dat Peter een appje krijgt met de tekst ‘Morgenstond heeft goud in de mond’ ziet hij hoe een jong stel wegrijdt met de stroomkabel nog in caravan en stroomkast. Tijdelijk dan. Hij besluit hen het app’je niet te laten lezen.

De camping in Au an der Donau ligt prachtig. We zoeken een mooi plekje, doen een drankje en gaan daarna naar een supermarkt.

Het is heerlijk zonnig. We lopen een klein stukje langs de Donau, die strak langs de camping loopt, net als de Donauradweg. De fietsvoorzieningen zijn uit de kunst. Een goed ingerichte en overdekte werkplaats staat de voorbijfietser ter beschikking. Nog nooit zoiets gezien.

‘s Avonds maken we kennis met Joke en Vollrad, het echtpaar dat de reis toeristisch begeleid en met Roelie en Berend, het ‘technische echtpaar ‘. We krijgen een boekwerk met diverse fietstochten, een boekwerk met ‘tips voor trips’, pannenkoekenmix, een heuse ANWB-vaan en jawel………ons equipenummer. Welk dat is laat zich raden.

Morgen de eerste fietskilometers in Oostenrijk.

Donauradweg

2 september 2020

Vandaag de eerste vakantiedag zonder reizen. Het mooiste weer van de wereld, windstil 22°. En we zitten pal aan de Donauradweg. We maken een rondje aan weerszijden, met dien verstande dat we het tweede deel goeddeels niet direct langs de Donau fietsen, maar door prachtig landbouwlandschap.

Dit jaar hebben we door omstandigheden weinig kunnen fietsen, dus het is ook weer even inkomen. Dat lukt het beste om na 12 km een koffie met ‘Käsesahnetorte’ te nuttigen. Het begint te wennen. Een mooi rondje, inclusief een overtocht met een ‘veer’. We fietsen met zes andere deelnemers, wel zo gezellig. Berend, Roelie, Peter, Henny, Jan en Thea. En net geen 40 km.

De middag hangen we wat bij de caravan met af en toe een praatje met andere deelnemers, die we langzaamaan leren kennen.
We hebben ook nog een plakklus, ons equipenummer. Geinig.

Steyr

3 september 2020

Vandaag gaan we naar Steyr, een stadje op een half uur rijden. Het heeft een goed bewaard gebleven stadscentrum. We bekijken het in een krappe twee uur. Heerlijk rondslenteren.

Bij thuiskomst nog een slaapmutsje. De reis is nu ook officieel begonnen.

Rondje Perg

4 september 2020

Schitterend weer, 26° en weinig wind. Fietsen dus. De ANWB heeft een mapje met routes en Berend, de technisch begeleider, heeft de bijbehorende gpx-bestanden verstrekt. Terwijl de medekampeerders in een flinke groep de Donauradweg gaan doen, pakken wij met z’n tweetjes een andere route, 47 km.

Driekwart van de route is prachtig. Langs verstilde wegen in een fraai landschap.

Met zo af en toe een pauze.

We rijden langs ons onbekende planten, waarvan met name Peter zich afvraagt of je er iets lekkers van kunt bereiden.

Na de terraslunch in Perg gaan we een flink stuk door industrieterreinen. Dat had wel anders gemogen. Uiteindelijk komen we bij Mauthausen (WOII concentratiekamp waar ook vele Nederlanders omgebracht zijn) weer bij de Donau. Het laatste stukje fietsen we op met Roelof en Henny, achterblijvers van de Donauradweggroep.

De rest van de dag lekker niksen bij de caravan, met af en toe een praatje.

Wat een ramp

5 september 2020

De dag begint goed. Rustig aan klaarmaken voor vertrek en gaan. Via een prachtige route, welke eerst langs de Donau gaat slingeren we naar het plaatsje Melk. Na een dik uur rijden, houden we daar pauze.

Melk is een stift, een klooster. Barok. Nog nooit zo’n klooster gezien. Maar nu dus wel. We nemen ruim de tijd om het te bekijken. Jammer dat we binnen geen foto’s mogen maken. Bekijk op internet eens de bibliotheek en de abdij (link) en (link). Wij hadden het geluk dat er een doop plaatsvond en daarom werd er op het orgel gespeeld.

We vervolgen onze 243 km lange route naar Podersdorf am See. Hoe dichter bij het einddoel van vandaag, hoe meer het landschap op Nederland lijkt. Jammer, daar rijden we geen 1200 km voor. In Podersdorf aangekomen, blijkt er een triathlon gaande. De hoofdwegen zijn afgesloten, maar uiteindelijk probleemloos bereiken we via omleidingen de camping. Een toeristenfabriek, waar de Noordzeecampings een puntje aan kunnen zuigen. Een overvolle ministad, met straten, plekken dicht op elkaar en herrie. We maken er maar geen woorden meer aan vuil.

Om zes uur is er een borrel en hebben we een gezellig bijkletsuurtje. Daarna eten, douchen en bij heerlijke temperaturen nog lekker buiten met een glaasje.

Valt mee

6 september 2020

Gisteravond was het om 22 uur muisstil op de camping. Dat is de eerste meevaller. De tweede kwam vanmorgen. Het meerendeel van de kampeerders vertrekken, het is een stuk rustiger geworden. In Oostenrijk beginnen de scholen dit jaar op 7 september, alles met kinderen is vanmorgen vertrokken. Vandaag is er de tweede dag van de triathlon, wat we behoorlijk zullen merken. De deelnemers daaraan vertrokken vanavond. Daarmee is deze Seecamping Podersdorf nog steeds geen kleine groene charmecamping, maar er valt mee te leven.

Maar dan de triathlon: we besluiten er aan deel te nemen en dat ging boven verwachting goed. Dat ging zo: Vanmorgen gaat een groep reisgenoten een fietstocht maken. Wij hebben wel zin in een fietstocht, maar niet in een groep. Henk en Frederike vragen of wij zin hebben om met hen dezelfde tocht te doen. Akkoord, maar dan wel in tegengestelde richting van de eerste groep, we willen ze niet inhalen. Onderweg merken we het effect van de triathlon, overal afzettingen en omleidingen. Tot ver buiten Podersdorf. We komen maar niet op de route. Bij de zoveelste afzetting gaat Peter in gesprek met de agent die ons een andere kant op dirigeert. Hij vraagt hoe we dan terug komen bij de camping. De agent begrijpt ons probleem en overlegt met een collega. Dan: als we aan de linkerkant van de weg blijven fietsen, achter elkaar, mogen we het parcours op. In een lekker tempo doen we dat. We worden ingehaald door motoren en auto’s met blauw zwaailicht en door slechts drie, ik herhaal DRIE, wielrenners. De rest lieten we ver achter. Na een paar kilometer verveelde dit achter elkaar fietsen, we lieten de triathlon voor wat hij was en slaan een zijweg in. Daar vonden we op weg naar de camping een picknicktafel.

Vanavond wederom een driegangenmenu, restaurant Seewirt Karner, op 500 meter van de camping.

Heerlijk en gezellig aan tafel met Frederike en Henk.
Nog een slaapmutsje en we zijn klaar voor een volgende vakantiedag.

We doen het zo slecht nog niet

7 september 2020

Vandaag fietsen we rond de Neusiedler See. Eerst met de boot oversteken en dan in 51 km terug naar de camping.

De boot vertrekt op 500 meter van de camping en de overtocht duurt iets meer dan een uur. Bij aankomst gaan we eerst koffiedrinken, uiteraard met een gebakje. Daarna gaat Peter met de toeristisch begeleider Vollrad op zoek naar een pinautomaat, de lunch later op de dag moet contant betaald worden. Dat pinnen gebeurt in het plaatsje Rust.

Met geld op zak kunnen we op weg. Pittig, vals plat en een stevige wind vol op de kop. Maar het landschap is onze beloning.

Na 31 km bereiken we restaurant Fischer. Daar genieten we van een lunch die we tellen als diner. Ongelooflijk goed. En gezellig, aan tafel met Gerard, Gerke, Berend en Roelie.

Nog 20 km naar de camping, eindelijk met de wind in de rug. Van alle deelnemers (26) zijn er vier zonder e-bike. Wij behoren tot die vier, maar zijn wel met voorsprong als eerste terug. We doen het zo slecht nog niet.

De avond doen we niet veel meer, dat dan weer wel.

Eindelijk vakantie

8 september 2020

Vandaag zijn we er even niet. Een rustdag. Nou ja, bijna.

Een heerlijke zonnige dag, 26°. Ontbijt in het zonnetje. Fietsen schoon, kettingen in de wax. Boodschappen. Tanken. Oostenrijk is niet te duur. Diesel € 0,995 en Super € 1,055. Maar ja, je moet er wel eerst naartoe.

Verder lekker lui. Lezen, hier en daar een praatje en bbq’en. Tenslotte genieten van een prachtige avond.

Fisching

9 september 2020

Vandaag verplaatsen we ons naar de regio Steiermarken. Geweldig weer, strak blauw, windstil. Ontbijt in het zonnetje, rustig aan inpakken en gaan. 246 km.

Onderweg twee stops, koffie en lunch. Het rijdt eenvoudig over in hoofdzaak vierbaans wegen. We zijn blij dat we uit de vlakte van de Neusiedler See raken, per minuut komt het landschap meer in lijn met onze voorkeur.

Karin maakt enkele foto’s tijdens het rijden.

De camping is schitterend, geheel passend bij ons. Karin werd bijna niet toegelaten: 50pluscampingplatz Fisching.

Om vijf uur werden we met een Schnapps welkom geheten door de eigenaar. We kregen uitleg over de omgeving en een tasje met diverse folders. Daarna een ‘happy hour’ van de begeleiding. Gezellig bijkletsen, nadat je elkaar toch alweer een dag niet gezien hebt. Aansluitend gaan we met z’n tweetjes uit eten in het campingrestaurant. Gezellig en lekker.

Oostenrijk fietsland

10 september 2020

Vanmorgen bleven we wat langer in bed. Het ontbijt wordt verzorgd, alleen tafel, stoelen en bestek meenemen. Wel op een Hollandse 1 1/2 meter. We hadden een stralend blauwe lucht verwacht, maar moeten blijkbaar nog aan Oostenrijk wennen. Het Murtal waarin wij zitten was gehuld in nevelen. Tijdelijk. Binnen het uur was er de beloofde blauwe lucht.

Na het ontbijt plannen we een fietstochtje, slechts 26 km. Doel Judenburg. Een oorspronkelijk Joods stadje, maar toen keizer Maximilian de joden in 1496 verbande, raakte het in verval. Wij fietsen de werkelijk schitterende R2 Murtalradweg. De route is hoofdzakelijk vlak, maar bij Judenburg moesten we even flink omhoog. In totaal fietsen we 112 meter omhoog. Gelukkig mochten we die ook weer dalen en dat ging met snelheden tot boven de 50km per uur.

In Judenburg genieten we van een heerlijke terraslunch, fietsen langs een Mädchen en Knabenschule en gaan via Zeltweg en de Eurospar terug naar de camping.

Tegenover de camping halen we twee flessen Kürbiskernöl, pompoenpitolie. Heerlijk door de sla, met dank aan Peter en Anita. Zij lieten ons hier kennis mee maken.

Een rustige avond op de camping, inclusief BBQ en een potje badminton.

Oostenrijk wandelland

11 september 2020

Een groot deel van het reisgezelschap gaat vandaag op de fiets naar de Red Bull Ring, op enkele kilometers van de camping. We hoorden dat ze toegang kregen tot een VIPbox en vanaf de derde etage de gehele ring en de pitstraat konden overzien. Wij gaan wandelen. Eenvoudig beginnen, slechts 200 hoogtemeters.

Een rondje van net geen 8 km. We genieten, hoewel het klimmen af en toe best pittig is.

Onderweg een overdaad aan verschillende soorten begroeiing.

Met uiteindelijk de beloning.

We geniet er een flinke poos van

Tijdens de afdaling blijken onze schoenen niet meer wat ze geweest zijn.

Voorlopig geen wandeling meer.

Vanavond is er een BBQ. Gezellig totdat blijkt dat de muzikant sinds de Coronalockdown voor het eerst weer mag optreden. Niet te stoppen, wat ook wel weer lollig is. Maar wij wachten het eind niet af.

Lekker wijntje buiten bij de caravan is toch meer onze vakantie.

Niks te melden

12 september 2020

Vandaag doen we zo weinig mogelijk. Zelfs het zwembad laten we op deze zonovergoten dag voor wat het is. Wel het mooiste zwembad dat we ooit zijn tegengekomen.

We doen per fiets een boodschap en dat is bepaald geen opgave.

Verder lezen, breien en muziek luisteren op ons ANWB-veldje.

Kärnten

13 september 2020

We verkassen, slechts 126 km naar Heiligen Gestade aan de Ossiacher See, vlakbij Villach.

Wederom een grote camping aan een meer, maar nu van een heel ander kaliber. We staan op terrassen, plekken van 130m2 groot. Prachtig, we merken niks van de omvang van de camping, maar hebben wel de voordelen. Zoals een Spar op het terrein.

We staan op V7. Dat ziet er zo uit.

Geen klagen, ook niet over het weer tot nu toe. Zelfs de voorspellingen bevallen ons.

Donderdag weer verder. Voorlopig hebben we het best, morgen maar weer eens actief worden. Hoe?

Rondje Ossiachersee

14 september 2020

Vandaag fietsen we een rondje meer. De eerste 12 km met de groep, dan een koffie met gebak pauze. De rest van de bijna 30 km deden we lekker samen. Ligt het tempo toch wat hoger.

De route is veelal prachtig.

Vanmiddag lekker bij de caravan, Karin zwemt nog een stukje in het meer. ‘s Avonds lekker uit eten, het is tenslotte onze trouwdag. Vollrad en Joke schuiven wat later bij ons aan, erg gezellig.

Drauradweg

15 september 2020

Vandaag een fietstocht. Van Spittal naar Villach en daarna de Ossiacherradweg naar de camping. We fietsen ruim 53 km.

De dag begint met de fietsbus vanaf de camping naar Spittal, ruim 40km.

Daarna gaat ieder individueel de route fietsen. Heerlijk in het eigen tempo met na 5 km al een koffiestop bij een boerderij. Helaas geen taart, wel lekkere koffie. En gezellig met Lex en Janny, die aanschuiven. We genieten van een schitterend landschap. Zie foto’s.

Hoewel het een drukke route schijnt te zijn, komen we vrijwel niemand tegen. Tijdens een pauze, fietsen enkele reisgenoten voorbij.

In Villach, waar deze non-e-bikers als eerste aankomen, krijgen we een overheerlijke pizza. Het stadje oogt leuk, we gaan het morgen bezoeken. Dan nog 12 km naar de camping, waar een ijskoude versnapering wacht van 0,5 liter.

Villach

16 september 2020

Vandaag geen bijzondere dingen. Een ochtendje naar Villach. Wat een leuk stadje. Lekker rond geslenterd, terrasje koffie, lunch. Heerlijk.

Aansluitend boodschappen, tanken en de boel gereed maken voor de reisdag van morgen. De voorruit van onze caravan blijkt een barst te hebben. Gemeld bij de dealer, gaatje geboord om erger te voorkomen en duct tape om lekkage te voorkomen.

’s Avonds wederom een diner, bere gezellig. En lekker.

Oefenen voor Noorwegen

17 september 2020

Vandaag verplaatsen we ons naar de streek Salzkammergut, een rit van 270 km.

Het kan korter via de snelweg. Maar wij maken een lus naar rechts om een pas te oefenen. 9 tot 14%. Volgend voorjaar willen we naar de Noorse fjorden en daarvoor is ervaring met het rijden in de bergen met caravan noodzakelijk. Tja, om ervaring te krijgen, moet je het doen. Vandaag dus. Bijkomend voordeel: magnifieke vergezichten.

Wel droog vandaag, maar jammer genoeg niet zo strak blauw als de afgelopen weken. En wat dacht je van de pauzeplek?

Het rijden blijkt een eitje. Alleen bij een kilometers lange 9% afdaling hadden we twijfel over de temperatuur van de caravanremmen. Uiteindelijk ging ook dat goed.

Maar toen de camping. Wat een afknapper. Lelijk, hoog (ogenschijnlijk) tokkiegehalte. Dicht op elkaar. Zorgen dat we twee dagen hier weg blijven en dan gauw verder. Gelukkig is het landschap wat ruimer dan de camping.

Salzburg

18 september 2020

Vandaag Salzburg. We worden gedurende de ochtend rondgeleid door gids Christina, geboren in Salzburg. Zij beheerst het Nederlands uitstekend, doordat ze zes jaar in Groningen heeft gewoond. Zelden een gids meegemaakt die van het begin tot het einde weet te boeien.

We beginnen de rondleiding bij een plattegrond. Hier wordt ons duidelijk dat de oude binnenstad van Salzburg tussen twee heuvels ligt, doorsneden door de rivier de Salzach. Door deze ‘opsluiting’ is het overzichtelijk en niet minder belangrijk: het barokke centrum is bewaard gebleven.

Na de plattegrond gaan we het Mirabellpark in. De naam komt uit het Italiaans en betekent ‘mooi uitzicht’. Het is de plek waar het huidige stadhuis staat en waar de in Salzburg geboren Mozart in een tuinhuisje de opera ‘Die Zauberflöte’ heeft gecomponeerd. Maar ook de plek waar de waargebeurde geschiedenis van de uit Salzburg afkomstige familie Von Trapp werd verfilmd: The Sound of Music.

Na het park lopen we via het geboortehuis van de dirigent Herbert von Karajan en het woonhuis van de familie Mozart, naar de oude kern. Prachtige straten, galerijen, corridors en pleintjes. Er wordt ons verteld over de zoutwinning en het transport hiervan. Maar ook dat Salzburg (stad en nu deelstaat) eeuwenlang geregeerd werd door bisschoppen. Als zelfstandig land bleef het buiten de vele oorlogen. Het hoorde nooit bij Beieren, Italie of Oostenrijk. Pas na Napoleon kwam het in 1816 bij de Habsburgers, het huidige Oostenrijk.

Doordat het Salzburgerland geregeerd werd door bisschoppen, bleef de rijkdom in de stad en werd niet, zoals bij adellijke bestuurders verdeeld over erfgenamen. De geestelijken hadden geen kinderen. Prachtige kerken, waarvan we er twee bekijken. Evenals een begraafplaats. De stad kent een viertal kloosters: van de Benedictijnen, de Capucijnen, de Augustijnen en de Franciscanen.

Naast Mozart (en Haydn) kent Salzburg nog een componist: de priester Joseph Mohr. We kennen deze allemaal van het kerstlied Stille Nacht. Misschien dat er daarom diverse ‘ballenwinkels’ in Salzburg zijn.

We genieten van een uitstekende lunch en nog wat eigen tijd. Daarna met zware benen de bus in en bij een goed glas genieten we na bij de caravan.

Salzburg: aan te raden voor een meerdaags bezoek!

St. Wolfgang

19 september 2020

We zitten aan de Mondsee. Er is een fietstocht georganiseerd rond dat meer. Dat blijkt (achteraf) door een stevige wind tegen en enkele beklimmingen een pittig tochtje. Wij trekken ons eigen plan. ‘s Ochtends hangt de bewolking nog laag om de Mondsee, Mooi.

Gelukkig neemt de zon het snel over. Wij rijden in een klein half uurtje naar St. Wolfgang aan de Wolfgangsee.

Het blijkt een erg mooi, maar ook toeristisch plaatsje. Nu rustig, maar we vermoeden dat je hier ‘s zomers over de hoofden kunt lopen. Wij doen dat nu dus over steen. Genietend van de prachtige huizen met de uitbundig bloeiende geraniums in bakken aan de balkons.

Net voorbij het centrum gaat een tandradspoorweg de bergen in. We zien nog net het door stoom aangedreven treintje vertrekken. Op sommige plekken 23% stijging.

Op de voorgrond van de foto staat een as met de tandrad.

Tja, en dan nog dit.

‘s Avonds ontstaat er op de toch al volle camping met kleine plekken een chaos. Een toestroom van campers, welke alle worden toegelaten, maken dat alles op en in elkaar komt te staan. Wij hebben er geen last van, maar dit is echt niet leuk. Morgen reizen we verder.

Naar het Inntal

20 september 2020

Vandaag naar Wiesing. Dat kan via snelwegen (met files ondervonden diverse reisgenoten) of via het routeboek binnendoor. Wij kiezen steeds voor binnendoor. Slechts 165 km.

Geen moment spijt van.
Nee, dat klopt niet.

Eén klein momentje spijt bij een 15% afdaling, afgeraden voor auto’s met caravan. ‘t Was ook wel schrikken, want hier hadden we geen rekening mee gehouden. Maar het ging goed. Laten we zeggen: we kwamen met de schrik vrij.

De camping Inntal in Wiesing heeft vier sterren, maar daar mogen er nog wel een paar bij. Zo luxe hebben wij het nog nooit meegemaakt. Inclusief heel vriendelijke en behulpzame mensen. Aanrader. We genieten van de ruimte en de plek.

Om 17 uur een gezamenlijke borrel. Morgen wordt er gefietst naar ‘Swarovski kristallwelten’, maar wij doen niet mee. Dagje niks.

Nieuwe schoenen

21 september 2020

Gisteravond kwam er een campertje de camping op. Klein stukje maar, hij was een tikje te groot. We begrepen dat het ding bijna 900.000 euro kost. Niet te filmen. Wel te fotograferen natuurlijk deze touringcar.

De zijwand schuift uit, we zagen een salon met witleren bankstel. Aan de achterzijde werd een mini coupé te voorschijn getoverd. Zou zo’n echtpaar gelukkig zijn op twee klapstoelen op een parkeerplaats onder hun 8 meter Thule luifel?

Maar wij gaan vandaag ook een vermogen uitgeven. Omdat eerder onze wandelschoen het begeven hebben, besluiten we nieuwe te kopen. Dat is gelukt. Bij een mooi gelegen sportoutlet in het Zillertal.

Daarna doorgereden voor een lunch in Mayrhofen. Ook al mooi daar. En lekker.

Op de terugweg halen we nog even 50 plakjes spek, 20 plakken kaas, appels en kaneel. Kortom we eten vanavond pannenkoeken. Niet met z’n tweetjes.

Rail away Zillertal

22 september 2020

Het stoomtreintje is al een belevenis op zich.

Fietsen laden en gaan!

De rit duurt 90 minuten, ouderwets langzaam. Het is genieten van de uitzichten.

De kerken in het Zillertal hebben een rode of een groene spits. De kleur laat zien bij welk bisdom de kerk hoort, Salzburg of Innsbruck.

Vanaf het eindpunt, we zijn 106 meter gestegen, fietsen we terug. Dat gaat heel licht met vals plat de goede kant op. Zonder moeite 23 km per uur. Af en toe wel stoppen voor een foto of een hapje.

Uiteraard zijn deze non-e-bikers als eerste op de camping. We beschouwen het echt niet als wedstrijd, in een groep fietsen gaat zoooo langzaam. De een na de ander remt of versnelt. Niet te doen. Lekker met z’n beidjes.
Aan het einde van de middag gaat iedereen de kampeermiddelen klaarmaken voor vertrek morgen. Wij blijven nog even. ‘s Avonds een afscheidsdiner, wat bere gezellig is. Goed eten en drinken hier.

Uitzwaaien en even niks

23 september 2020

Vandaag gaat eenieder huiswaarts, behalve….

Het is rond negen uur een drukte van vertrekkende mensen. Vollrad en Joke, de reisleiders, vertrekken om 10.30 uur als laatste. Maar voordat het zover was zijn ze nog bij ons op de koffie geweest. Gezellig. Ze gaan ons informeren over hun tussenstops naar huis, zodat wij kunnen volgen met een achterstand van twee dagen.

Wij doen buiten een boodschap zo weinig mogelijk vandaag. Ook binnen niet. Nou ja, Karin doet wel wat. Eindelijk vakantie. Hoewel we het avondeten ‘in huis’ hebben, gaan we toch maar uit eten. Lui.

Mauracher alm

24 september 2020

De dag begint bewolkt, als altijd tijdens ons verblijf in het Inntal. Maar tegen tienen wint de zon. Daar wachten we vandaag niet op. We willen ‘door de wolken’ omhoog. Op naar het nabij gelegen Maurach, om daar per kabelbaan naar net geen 2000 meter te gaan.

Na ruim 5 minuten in een cabine, komen we aan in een verstilt sprookje. Adembenemend.

We maken een wandeling over de alm. Vanaf hier starten de paragliders voor een vlucht over de in het dal gelegen Achensee.

We eindigen boven met koffie zoals je die hoort te drinken in Oostenrijk: met Apfelstrudel.

Oostenrijk huilt

25 september 2020

Tranen met tuiten, sinds middernacht. Hadden we tot nu toe in dit land slechts twee keer ‘s nachts een buitje, bij ons vertrek plenst het. Gelukkig even wat minder als we de caravan aan de auto vasthaken. Op voor een korte rit van slechts 330 km, waar we door files 6 1/2 uur over doen.

Om de uitzichten fraai te noemen, gaat ons net te ver.

We komen best wel moe aan op Camping Club Rangau bij Erlangen. Het wordt even droog en de camping maakt alles goed. We staan hier best.

Op de camping is een Turks/Duits restaurant. Daar sluiten wij de dag af.

Jillieshof

26 september 2020

Vandaag de tweede etappe, 335 km en 5 uurtjes. Probleemloos op de Autobahn 3.

Veel regen, veelal stevig. Soms droog en bij aankomst op de camping weer stevig, helaas.

Helaas, Ruhezeit tot 15 uur op camping Jillieshof bij aankomst. Een kwartier voor de slagboom. Maar daarna staat alles zo op de plek. De laatste vakantiedag staat voor de deur, morgen nog 275 km naar huis.

Thuis

27 september 2020

Een vlekkeloze rit.

275 km over lege wegen met een omleiding door een gedeeltelijke afsluiting van de 3.

En dan zit deze heerlijke vakantie er op.

Oostenrijk, de campings

30-8-2020	Seecamping Mainflingen in Mainhausen	https://www.seecamping-mainflingen.de/seecamping-mainflingen.html
31-8-2020	Camping Am Hauenstein in Velburg	https://www.campingamhauenstein.de
1-9-2020	Camping Au an der Donau	https://www.camping-audonau.at
5-9-2020	Strandcamping Podersdorf am See	https://www.strandcamping-podersdorfamsee.at
9-9-2020	50plus Campingpark Fisching	https://www.camping50plus.at/de/index.asp
13-9-2020	Seecamping Berghof in Heiligen Gestade (bij Villach)	https://www.seecamping-berghof.at/nl/
17-9-2020	Austria Camp in St. Lorentz	https://austriacamp.at
20-9-2020	Camping Inntal in Wiesing	https://www.camping-inntal.at
25-9-2020	Camping Rangau	https://www.camping-rangau.de
26-9-2020	Camping Jillieshof	https://www.camping-jillieshof.de

Terug naar de startpagina